ترکیب دارویی، طول عمر موش‌ها رو تا ۷۳٪ افزایش داد، اما فقط تو یه جنسیت

یه مطالعه توسط محققان دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، نشون داده که یه درمان که همزمان دو مسیر مرتبط با پیری رو تو موش‌های بالغ و ضعیف هدف قرار میده، تونسته طول عمر اونا رو تا ۷۳ درصد افزایش بده.

نکته جالب اینجاست که این اثر فقط تو موش‌های نری که درمان شدن دیده شد، که این نشون میده چطور مکانیسم‌های بیولوژیکی پیری می‌تونن بین جنسیت‌ها متفاوت باشن، صرف نظر از گونه.

این درمان دو روش ضد پیری رو ترکیب می‌کرد. اولی اوکسی‌توسین (Oxytocin یا OT) هست؛ یه هورمون طبیعی و انتقال‌دهنده عصبی وابسته به سنه که – در کنار عملکردهای مربوط به پیوندهای اجتماعی و تولید مثل – به رشد عضلات و ترمیم بافت کمک می‌کنه.

دومی، یه مهارکننده Alk5 (A5i)، که شناخته شده یه مسیر به نام «فاکتور رشد تبدیل‌کننده بتا» (TGF-beta) رو هدف قرار میده. این کانال ارتباط شیمیایی با افزایش سن بیش از حد فعال میشه، به بافت آسیب می‌زنه و التهاب مداوم رو افزایش میده.

محققان تو مقاله منتشر شده خودشون می‌نویسن: «درمان موش‌های نر مسن و ضعیف با OT+A5i منجر به افزایش قابل توجه ۷۳ درصدی تو طول عمر از اون زمان، و افزایش ۱۴ درصدی تو میانگین کلی طول عمر شد.»

حیوانات مورد آزمایش، همگی موش‌های ۲۵ ماهه بودن؛ معادل ۷۵ سال تو انسان. نر‌هایی که درمان شدن نه تنها عمر طولانی‌تری داشتن، بلکه بهبودهایی تو عملکرد فیزیکی، اندازه‌گیری پروتئین‌های خون، و حافظه کوتاه‌مدت نشون دادن، که حاکی از برگشت برخی از محدودیت‌هایی هست که با پیری همراهه.

در مورد اینکه چرا این درمان اصلاً روی موش‌های ماده جواب نداد، تحقیقات بیشتری لازم هست تا دلیلش پیدا بشه، اگرچه بسیاری از مطالعات ضد پیری قبلی تفاوت‌هایی رو بین جنسیت‌ها پیدا کردن. این یه شگفتی کامل نیست.

محققان می‌نویسن: «علل این تفاوت‌های مبتنی بر جنسیت نامعلومه، اگرچه ما اشاره می‌کنیم که درمان موش‌های ماده با OT+A5i تو سنین میانسالی باروری رو دوباره جوان می‌کنه.»

محققان پیشنهاد می‌کنن که مطالعات آینده می‌تونن درمان موش‌های ماده رو تو سنین پایین‌تر بررسی کنن.

اینکه آیا درمان‌های مشابه می‌تونن سلامت و طول عمر رو تو انسان‌ها هم افزایش بدن، نیاز به تحقیقات مداوم داره. درمان‌های ضد پیری نه تنها باید مؤثر باشن، بلکه باید عاری از عوارض جانبی قابل توجه باشن – چیزی که تو مورد بعضی رویکردهای دیگه که در غیر این صورت امیدبخش بودن، مشکل‌ساز شده.

در حالی که میشه مسیرهای بیولوژیکی بدن رو دستکاری کرد تا با برخی از تغییرات سطحی که پیری به همراه میاره مقابله کنه، این کار ممکنه بعداً منجر به اختلال تو مناطق دیگه بشه. این یه تعادل دقیق هست که مدیریت آسونی نداره.

چیزی که دلگرم‌کننده است اینه که اوکسی‌توسین از قبل برای درمان القای زایمان و روان‌تر کردن اون، تأییدیه نظارتی داره، در حالی که داروهای A5i حالا به عنوان راهی برای درمان سرطان تو حال آزمایش هستن. این می‌تونه روند بررسی عوارض جانبی رو، وقتی صحبت از استفاده از اونا به عنوان درمان ضد پیری میشه، تسریع کنه.

هنوز تا اونجا فاصله داریم، اما حتی اگه این ترکیب دارویی خاص هرگز به عنوان یه محصول واقعی در نیاد، این مطالعه نکات واقعاً مفیدی رو برای توسعه درمان‌هایی برای کند کردن پیری ارائه میده – درمان‌هایی که با مسن‌تر شدن جمعیت جهانی، تقاضا برای اونا روز به روز بیشتر میشه.

محققان می‌نویسن: «این یافته‌ها ظرفیت قابل توجه OT+A5i برای افزایش طول عمر رو تأیید می‌کنن و بر تفاوت‌ها تو پیری و واکنش به درمان‌های طول عمر بین جنسیت‌ها تأکید می‌کنن.»

لینک منبع